De hele dag buiten spelen

Een rit door Drenthe, Friesland en Flevoland.

Vandaag ben ik vroeg op pad. Althans, voor mijn doen. Het is oktober en acht uur ’s morgens. Net een half uur licht, maar het is nog wat schemerig. Voor de zekerheid maar de lampjes aan. De zon gaat schijnen en met open mond fiets ik door het Dwingelderveld. Niet omdat ik buiten adem ben, maar het schouwspel van mist, natuur, kleuren en opkomende zon is zo mooi! Ik stop voor de vijftiende keer om een foto te maken. Dit is geluk op de fiets, prachtig! En ik ben nog maar net op pad. Gelukkig heb ik het niet koud, maar ik moet niet te lang stilstaan merk ik. Ik zoef weer door het bos over een slingerend fietspaadje, de zon aan mijn rechterkant…

Zonsopkomst bij het Dwingelderveld

Adrenaline

Na het Dwingelderveld volgt het Hijkerzand. Een wat open terrein met veel riet en weinig bomen. Er lopen Heckrunderen. Wanneer een paar van die beesten iets verderop over het fietspad slenteren, ben ik relatief dichtbij. Een grote met een fors stel horens en enkele kleinere varianten. Ze zijn toch best imposant, zeker als je ziet dat een van die kleinere  een jong is en het rund-met-de-grote-horens (ik denk papa-rund) ineens stopt en jou aankijkt… Ik denk dat-ie me niet eerder opmerkte en nu plotseling een vreemd rechtop staand wezen voor zich ziet. Alles staat stil. Ik ook. Maar ik wil wel graag verder. Dan maar omlopen door de greppel. Fiets optillend loop ik door wat runderpoep, takjes, blaadjes en hoog gras… Het jong rent ineens hard weg van het fietspad. Ik denk dat het schrok, omdat ik beweeg en voor hem of haar onverwachte geluiden maak… Als papa-rund nu maar niet…

Mijn adrenaline zet me op scherp om elk moment op mijn fiets te kunnen springen en heel hard te gaan fietsen. Niet dat dat zin heeft, want ik sta van het pad af, op het fietspad liggen bladeren, ik moet inklikken als ik op mijn fiets zou springen en bovenal: de ketting ligt op het buitenblad. No way dat ik als een profrenner uit een peloton zou kunnen wegdemarreren van papa-rund. Bij de tijd dat ik op de fiets zou zitten en mijn schoenen in een vloeiende prof-reflex ingeklikt zou hebben, zou grote-papa-met-de-horens al naast mijn fietsje staan… Gelukkig gaat alles goed en blijft het rustig in het bos, op mijn adrenaline-niveau en hartslag na dan…

Hijkerzand (nu nog zonder Heckrunderen)

Ik rijd door een buitenwijk van Assen. Vinex, geen mooi centrumpje of pleintje. Daarvoor had ik in Assen zelf moeten zijn. Een mooi centrum, maar niet voor vandaag. Mijn route slingert verder om de stad heen door het mooie Noord-Drentse landschap. Na een bruggetje over de Drentse Aa rijd ik door Amerika en daarna de gemeente Groningen in. Al nadenkend hierover is het wel een vreemde gewaarwording en het klinkt als een slechte woordgrap. Ik weet dat er meer plaatsen in Nederland zijn met namen van landen of buitenlandse steden. Zo liggen Egypte en Moskou in Friesland. Misschien een idee voor een route die langs dit soort plaatsjes voert? Al mijmerend over nieuwe routes rijd ik ongemerkt Friesland binnen.

Jarig

Gisteren zei mijn agenda dat Ed, een vriend van mij, vandaag jarig is. Ik wil hem even een berichtje sturen. Even later kom ik langs een straatnaambordje ‘Jarig van der Wielen Wei’. Gedachteloos rijd ik er voorbij en een kilometer of wat later denk ik plots “hee, jarig?” Te laat! Zo’n straatnaam bedenk je toch niet? Ik heb geen zin om terug te rijden, dus dan maar een foto van het plaatsnaambord Bakkeveen (Bakkefaen) met groeten uit Fryslan… ook leuk.

In Bakkeveen vind ik ondanks de lockdown een snackbar die open is en koffie heeft mét warme appeltaart. Ze willen ook mijn bidon bijvullen. Buiten in het zonnetje verorber ik mijn koffie met gebak, zittend op een plantenbak aan een parkeerplaats. Het is een graad of 10, maar in de zon is het heerlijk warm. Ik neem een hap. Proficiat Ed! 

Ik ga weer verder over leuke bospaadjes. Het is hier werkelijk prachtig. Overal liggen goede fietspaden met af en toe wat goed berijdbaar gravel of een zandpaadje. Ik hou vooral van afwisseling in de omgeving en dat is hier volop. Een mooie bomenrij, dan weer een slingerend pad tussen weilanden, een smal zandpad door het bos, een weg langs een akker met vergezicht, en gravel langs afgelegen kerkjes in het groen. Geen verveling. Dit is genieten, geluk op de fiets!

Een ‘verstopt’ gravelpaadje

In Jubbega rijd ik in het gezellige mini-centrum langs een viskraam. Het ruikt lekker, zal ik hier wat eten? Ik heb nog niet echt honger dus ik rijd door. Even later krijg ik spijt, want stiekem heb ik eigenlijk toch best trek in een bakje kibbeling. Ik zeg tegen mezelf dat er in het volgende dorp ook vast een viskraam staat, maar meteen zegt een stemmetje: “Jaja, nou, de kans op weer een viskraam is net zo groot als een tweede bordje ‘Jarig van der Wielen Wei’”. Het volgende dorp is Oldeberkoop. Een bakker! Voor een fietser ook een prima pleisterplaats. Ik koop een chocoladeroombroodje dat ik op een bankje bij de kerk opeet.

Mentaal dingetje

Het is vandaag een lange rit. Dat weet ik, want ik heb hem zelf gepland en weet de totaalafstand: 210km. Mijn sporthorloge legt mijn afgelegde route en afstand vast. Op mijn stuur zit mijn telefoon met enkel de route en het pijltje dat aangeeft waar ik ben. Ik weiger vanaf nu op mijn horloge te kijken om te zien hoever ik al heb gefietst. Dat gaat altijd tegenvallen is mijn ervaring. Ik ga dan rekenen hoever het nog is en ga de route dan verdelen in stukken. 85km is bijv naar mijn werk en terug. 100km is mijn vaste rondje Loosdrechtse plassen. Ik onderdruk de mentale drang om toch te kijken, ook als mijn horloge piept om aan te geven dat ik alweer 5 km verder ben en mij lonkt “kijk, kijk dan toch!”. Ik neem mij voor dat ik pas in Flevoland kijk, want dan heb ik ruim de helft afgelegd.

Het helpt, ik kijk veel meer rond en houd me niet bezig met afstanden. Ik zie wel en luister naar mijn benen. Dit voelt lekker. Als het te vermoeid voelt, ga ik gewoon langzamer fietsen. Als gevolg geniet ik oprecht van het fietsen en de omgeving.

Zandpaadje door het bos

Vanaf Wolvega volgt een fietspad langs de Linge (of Lenge op z’n Fries). Dit riviertje kronkelt door het landschap en vormt voor een deel de grens met Overijssel. Geen auto’s, alleen maar fietspad. Heerlijk in alle rust op m’n fiets. En de hele dag schijnt de zon! Het fietspad wordt even later een bredere weg. Er rijdt gelukkig weinig verkeer en het uitzicht en het slingerende dijkje blijven. Voor ik het weet moet ik afbuigen naar het zuiden. Hier houdt Friesland op en rijdt ik een klein stukje door Overijssel. Daarna ben ik al in Flevoland. Nou ja, de Noordoostpolder dan. “Almere is nog ver” denk ik. Leuke tekst voor op een T-shirt. Mijn horloge houd ik nog afgedekt onder mijn mouw.

Na Kuinre rijd ik de Noordoostpolder in. Ik volg eerst een aardig fietspad door een stukje bos. Feitelijk is dit uitstel van executie, want de NOP heeft veel, heel veel rechte wegen en daar is echt geen ontkomen aan. Toch heb ik bij het plannen nóg een kronkelig fietspad gevonden door een stukje mooie natuur, vlak boven Emmeloord: De Burchttocht. Via een park rijdt ik Emmeloord in. 

Herrie

In het centrum van Emmeloord zoek ik naar een afhaalkoffietent. Die is er! Er staat een bord buiten met ‘afhalen’. Daar moet ik zijn. Ik zet mijn fiets tegen een bloembak op slot en merk nu pas dat er niet alleen een flinke beat met stevige bassen uit dit etablissement komt, maar dat ook iemand heeft bedacht om in de winkelstraat twintig meter verderop een draaiorgel aan te zwengelen. Niet mijn ding. Tot overmaat van ramp hoor ik dat de ‘beat’ uit het café van het Smartlap-genre is. Oók niet mijn ding. Deze overweldigende herrie wordt me teveel. Ik zie me al staan met koffie en gevulde koek in mijn handen, mezelf afvragend waar ik hier in ’s hemelsnaam rustig van mijn versnapering ga genieten. Ik bedenk me instantaan, haal mijn fiets weer van slot en vervolg mijn weg. Weg hier! Ik stop nog even bij de kerk verderop, maar er is geen bankje, geen koffie en teveel verkeer. 

In Nagele is het rustiger en hier eet ik wat. Ik besluit op mijn horloge te kijken. 155km gehad. Mijn brein begint meteen te ratelen “Dat is nog 55km te gaan…” en direct erachteraan: “Man, dat is nog twee uur fietsen!”. Het is maar goed dat ik niet eerder heb gekeken. Ik herinner mezelf er aan dat het de rest van de dag ook goed ging door gewoon rond te kijken en te genieten van het fietsen zelf. Dat moet hier toch ook lukken? Gewoon doen.

Herfst in Lelystad

Het is nog een relatief klein stuk naar de Ketelbrug (twee rechte stukken en een haakse bocht, typisch polderpatroontje) en dan volgt na de brug nog een heel leuk fietspad dat ik ken van mijn eerdere ritten: Piets pad. Een lieflijk gravel- en betonpad langs een sloot en weilanden, helemaal tot aan Lelystad. Helaas blijkt er halverwege Piets pad een bruggetje te liggen waarvan men blijkbaar heeft bedacht dat het té krakkemikkig is om overheen te fietsen en heeft men het afgesloten. Nu moet ik dus toch over het fietspad langs de doorgaande weg naar Lelystad. Rustig peddelend door wat woonwijken en bossen met mooie herfstkleuren ben ik even later voor het donker alweer thuis. 

Moe? Zeker! Voldaan? Absoluut! Ik ben de hele dag buiten geweest en heb mezelf prima vermaakt. Topdag.

Fietsen in Drenthe in de herfst

Ik neem mij regelmatig voor om bij het krieken van de dag op pad te gaan. In het half donker gaan rijden, genieten van de nog slapende dorpjes en Nederland zien ontwaken. Maar het is me nog niet gelukt en vandaag is geen uitzondering. De wekker ging om half zeven en in plaats van een half uur deed ik er ruim drie keer zo lang over om weg te komen. Toch maar ‘even’ koffie zetten en rustig mijn broodje en yoghurt eten. Ook heerlijk, want het is tenslotte vakantie. Om negen uur ben ik dan toch eindelijk op weg.

De route van vandaag voert naar het oosten van Drenthe en een stukje Groningen. De wind is noordoost bij 10 graden, dus het kan koud aanvoelen. Ik heb maar wat extra kleding aangetrokken. Het is wel een prima timing, want de terugweg wordt wind mee. Het is echter vandaag de eerste dag in de tweede intelligente lockdown en alle horeca is vanaf vandaag vier weken lang dicht. Ik verwacht dus onderweg geen koffie met gebak te kunnen scoren. Daarom heb ik genoeg eten meegenomen: vier reuzenkrentenbollen met kaas, een banaan, wat repen en een stroopwafel. Hier moet ik het wel op redden vandaag.

Wat me misschien nog het meest bezorgt is de ‘Overweldigende Weidsheid’ van Groningen. Dat is Gronings voor ‘Het Grote Niets’. Andere woorden, zelfde beleving. Ik hoor regelmatig in ‘fietskringen’ dat het nogal heftig is daar. Kaal en open, altijd wind, het klinkt niet erg aantrekkelijk. Als de wind maar niet draait vandaag…

Drentse kasseien op de VAM-berg

Eerst de VAM-berg. Je kan dit object beschrijven als een opgeleukte vuilnisberg voor fietsers. Zoiets hebben we in Almere ook (Braambergen), maar dat is enkel een parcours voor de MTB. De VAM-berg heeft naast een MTB-route ook mooi en breed asfalt voor dat andere aluminium en carbon. De klimmetjes zijn leuk om te doen. Het zijn er dus meer, waarvan een deel zelfs met heuse Drentse kasseien (zogenaamde Flinten). Maar eerlijk gezegd ben je boven voor je goed en wel stevig hebt aangezet. Natuurlijk moet je dit niet vergelijken met de Vogezen of zelfs Ardennen, maar het is erg leuk gedaan met steile stukken tot 15%. Het is er als ik aankom, ontzettend rustig. Bovenaan de kasseienstrook op de top neemt een fietser met korte wielrenbroek een selfie bij de paal waarop staat ‘Selfie-spot’. Is dat een woordgrap? Ik besluit mee te doen aan de hype en maak ook een selfie. Ook maak ik een foto van de kasseien. Ze zien er schoongespoten uit, net als alles eigenlijk op deze vuilnisberg… Nog één keer de kasseienstrook beklimmen en naar beneden suizen. Daarna vervolg ik mijn route naar Emmen

Het stuk naar Emmen is afwisselend. Open akkerland, maar ook bomenrijen en stukjes bos. Links- en rechtsaf door het landschap en dus niet constant de wind op kop. Het is minder zwaar dan ik aanvankelijk had verwacht. Het valt me op dat er erg weinig mensen op de been of op de fiets zijn. Ik haal een vrij forse man in op een racefiets met aanhanger, in wielrenkleding. Ik groet. Dat is de tweede racefietser vandaag in 40km. 

Na Emmen eet ik mijn eerste krentenbol. Eigenlijk te laat, want ik ben al dik twee uur onderweg. Maar het gaat nog goed. “Genoeg eten en drinken, ook als het kouder is”, zei iemand laatst tegen me. Ik neem mij voor erop te letten. Het is maar goed dat ik zelfvoorzienend ben vandaag, want echt alles is dicht. Er is zelfs geen afhaalkoffie te vinden, laat staan een stuk appeltaart en daar heb ik eigenlijk best trek in. Hopelijk moet de horeca nog even schakelen en gaan ze eerdaags op de afhaalmodus over.

Alsof het gebrek aan koffie nog niet erg genoeg is, ben ik door mijn fietsvrienden gewaarschuwd voor nog iets anders: “Ter Apel en Stadskanaal zijn triest en treurig”, en “Neem genoeg Prozac mee!”. Tegelijkertijd werd mij wel de Jumbo in Ter Apel warm aanbevolen. Geprezen werd hij vanwege de koffie, warme broodjes en ubervriendelijk personeel. Ieder nadeel heb z’n voordeel, zeg maar…

Bruggetjesfietspad voorbij Stadskanaal

Hoewel ik het pas verwachtte bij Ter Apel begonnen de meedogenloze vlaktes al na Emmen. Eén lange rechte weg. Langs lintbebouwing, dat wel. Dus iets minder wind dan op open terrein, maar er komt geen einde aan. Tot Ter Apel. De fietsvriendjes hadden niets teveel gezegd. Niet de meest bruisende, gezellige plek om te zijn. Om het nog wat erger te maken mis ik ook nog de zo bejubelde Jumbo! Gewoon niet meer aan gedacht; ontzettend jammer. Na Ter Apel vind je langs het kanaal weer veel huizen. Ik zie bordjes voorbij komen en denk dat het kanaal hier Ter Apelkanaal heet, maar zo heet de plaats hier! Zo is er het plaatsje Mussel en het plaatsje Musselkanaal. De bekendste in dit Gronings mantra is natuurlijk Stadskanaal. Hoe het kanaal zelf eigenlijk heet, heb ik nergens gezien… 

Stadskanaal valt voor mij gelukkig erg mee. Mijn route heb ik precies om de plaats heen gelegd en ik rijd door een mooi park, door bos en over gravel(!). Mooi dus. Het pittoreske stadscentrum heb ik helaas hierdoor gemist. Verder door naar het noordwesten. Daar zal ik de Overweldigende Weidsheid recht in de poeperd gaan kijken! Maar nee, ik rijd over een lieflijke, rustige polderweg en even verderop over een landelijk, smal bruggetjesfietspad. Niks mis mee. Inmiddels heb ik de wind op de zij van rechts.

Prachtige herfstkleuren

Na het oversteken van het kanaal gaat de route zuidwest en rijd ik Drenthe weer in. Bossen, slingerende fietspaden en akkers wisselen elkaar af. Prachtig! Het valt me ineens op dat het bos langzaam geel en oranje kleurt. Dat is natuurlijk logisch, want het is herfst. Maar ik realiseer het me nu pas. De variatie van begroeiing maakt het bijzonder mooi. Voor ik het weet ben ik alweer terug op de uitvalsbasis. Ofschoon ik blij ben weer terug te zijn, leek het laatste stuk  sneller te gaan dan de rest en ook een deel van Groningen viel nog erg mee. Fietsen in Drenthe is in elk geval erg mooi. Het enige dat wellicht nóg mooier is dan dat, is fietsen in Drenthe in de herfst.

Het Grote Niets

Het overviel me. Niet dat ik onwetend was over het bestaan, of dat ik niet wist dat het in mijn route zat. Nee, ik had me veel meer gericht op het deel verderop in mijn route, het stuk dat ik nog niet kende en waar ik nieuwe wegen ging ontdekken. Maar het was er wel en ik zou het gaan tegenkomen.

Ik realiseerde het me pas toen ik halverwege Lelystad was en tegen mezelf zei “straks komt het stuk door de polder naar Kampen, het Grote Niets”. Het is een stuk waar je slechts op éën manier van kan genieten: met wind mee. Dat geluk ontbrak me vandaag. Zuid-Oostenwind. Het fietspad loopt langs de enige doorgaande weg door de Flevopolder naar Kampen en alles, maar dan ook alles is recht en vlak. Zelfs de bochten.

Het stuk begint na Lelystad en eindigt pas op de brug als je Overijssel inrijdt en wordt enkel onderbroken door het plaatsje Dronten. Als je daar doorheen rijdt voelt het als een ware oase. Even wat bedrijvigheid anders dan denderend verkeer. Ik zie huizen, mensen, andere fietsers en… voel even geen wind! Meteen verdenk ik de planners van deze zogenaamde ‘kern’ ervan ook het Grote Niets bewust gepland te hebben om de fietser het dorp extra positief te laten ervaren. Gelukkig voor de masochisten onder ons kun je ook gewoon de N-weg langs Dronten blijven volgen, zodat je ononderbroken van al dat moois kan blijven genieten. Na het eten van mijn meegebrachte lunch verlaat ik het rustige Dronten en vecht ik mij weer door het polderlandschap. Op naar Kampen.

Eenmaal Flevoland uit, voelt het landschap als bij toverslag anders. Een slingerend fietspad langs een dijkje, een niet-recht slootje, huizen langs de dijk waar het fietspad lieflijk langs is gelegd. Moeilijk uit te leggen, maar het voelt totaal anders. Hier begint het Grote Genieten. Kampen ken ik. een oude Hanzestad aan de IJssel met een prachtig plein in het centrum. Een mooie plek voor een koffiestop, maar niet vandaag. Het is nog te vroeg.

Nationaal Park Weerribben-Wieden

Na Kampen volgt de route het fietspad langs de dijk naar Genemuiden. Er is hier geen bos, maar toch geniet ik volop van het uitzicht. Zou het contrast met het Grote Niets daar aan bijdragen? Na een verdiende koffiestop met koek fiets ik na een onverwacht pontje bij Het Zwarte Water (gelukkig vaart hij), door het Nationaal Park Weerribben-Wieden. Het is hier rustig en af en toe doen de doorkijkjes tussen het riet mij denken aan het uitzicht op de Oostvaardersplassen.

Na een Giethoorn-achtig dorpje (erg mooi!) met smal fietspad achter de huizen langs en met veel bruggetjes is Meppel het begin van mijn doel-provincie: Drenthe. Na Meppel volgen eigenlijk alleen maar erg rustige wegen langs watertjes door het Drentse landschap. De zon die eigenlijk de hele dag bij me was, staat laag. Dit is genieten! Eenmaal aangekomen bij B&B De Blokhut, ons heerlijk knus onderkomen voor deze week, denk ik ongemerkt nog even terug naar die lege plek in mijn gedachten. Zou het ook zo’n heerlijke dag zijn geweest zonder Het Grote Niets?

Het Drentse landschap met laagstaande zon

Download GPX

MTB route Lelystad

Deze mountainbike route stond al een tijdje op mijn wensenlijstje. Dichtbij huis en nog nooit gereden! Het is een zeer afwisselende en mooie route met zeer weinig verharde paden. Het terrein is veelal vlak over smalle trails door bos en langs rietkragen, maar er zijn ook drop-offs, korte steile heuveltjes (vergis je daar niet in), pump tracks en een heuse houten trail (de ‘North Shore’ genaamd).

Ook heel leuk bedacht zijn de overgangen naar en uit begrazingsgebieden: een houten constructie met een soort van drop off. De route is 31km en goed bewegwijzerd. Ik heb nog een extra lusje gemaakt om de houten trail nog een keer te doen en op de foto te zetten, maar ik kon ‘m helaas niet meer vinden. Daar moet ik dus nog een keer voor terug! Maar dat is geen enkel probleem, want de route is erg leuk.

Drop-off op de MTB route Lelystad

De trail wordt zeer actief onderhouden door Stichting MTB Lelystad en wordt regelmatig aangepast of uitgebreid. Zo is er momenteel blijkbaar een extra stuk op de ‘berg’ in de zuid-oost punt van het bos Gelderse Hout (deze heb ik ook gemist). Actuele informatie is te vinden op hun facebook pagina.

Lengte: 31 km
Type fiets: Mountainbike
Startpunten:
-Parkeerplaats Gelderse Hout in Lelystad (direct aan de Oostranddreef)
-Camping Buytenplaets Suydersee, Badweg 1 in Lelystad
Download GPX

MTB route Lelystad – heuveltjes

Klimmetjes, heuvels en bergen

Stel, je bent van plan in de bergen te gaan fietsen en je wilt daar routes voor plannen. Maar je wilt ook in Nederland kunnen trainen. Hoe vind je mooie klimroutes in het buitenland en de beste train-klimmetjes thuis? En waar vind je detail informatie over bekende, fameuze, beroemde cols? En liefst natuurlijk digitaal, zodat je ze makkelijk op je fietscomputer of smartphone mee kan nemen.

Op internet zijn her en der websites te vinden van routes met bekende klimmen, maar voor alle details over Europese cols ga je naar cyclingup.eu. En alle Nederlandse klimmetjes vind je op heuvelsfietsen.nl. Beide sites hebben dezelfde opzet, zien er hetzelfde uit en bieden alle informatie op een consistente wijze aan. Het leuke van deze sites is dat ze enkel focussen op de klimmen, zodat je ze zelf in je routes kunt verwerken.

De sites zijn duidelijk ingedeeld. Zo zijn op heuvelsfietsen.nl de klimmetjes gegroepeerd in de gebieden waar ze in Nederland liggen. Je vindt hier veel informatie over de interessantste met de racefiets berijdbare hellingen in Nederland. Iedere heuvel heeft een eigen kaartje, waarop te zien hoe steil elk gedeelte van de klim is. Verder is er een hoogteprofiel en wordt van elke klim de zwaarte, het aantal hoogtemeters en het hellingspercentage van de steilste 300 meter gegeven. De verschillende heuvels worden met elkaar vergeleken in ranglijsten. Kortom, genoeg informatie om ze in je training te verwerken. Ook kunnen de gps-tracks gedownload worden. 

De gebieden met klimmetjes in Nederland op heuvelsfietsen.nl

Cyclingup.eu heeft zoals gezegd dezelfde opzet en biedt dezelfde informatie aan, maar dan voor de klimmen in Europa, het echte werk zeg maar (onderschat echter niet onze eigen Cauberg of de Italiaanseweg…). Voor de belangrijkste klimgebieden vind je hier alle nodige informatie, ook weer op dezelfde wijze ingedeeld als voor Nederland. Het enige dat mist is de mogelijkheid om de gps-tracks te downloaden. Maar een mailtje aan de beheerder van de site doet wonderen…

Kaart Europa van cyclinup.eu

Dus ben je aan het voorbereiden voor de komende vakantie en zoek je leuke (of zware) klimmetjes, kijk dan vooral eens op deze sites.

Indoor trainer apps: FulGaz vs Kinomap

Toen ik begon met indoor trainen heb ik eigenlijk meteen voor Zwift gekozen. Er waren namelijk simpelweg nauwelijks alternatieven. Zeker met mijn spartaanse, simpele setup: een ouderwetse trainer “zonder stekker” waarbij de weerstand wordt opgewekt door mijn achterwiel op een soort van vliegwiel-rollertje te drukken. Zelf de weerstand aanpassen met een hendeltje. Ik gebruik een speedsensor op mijn achterwiel, gekoppeld aan mijn laptop, zodat de snelheid naar Zwift wordt gestuurd. Zwift is zeer volwassen en kan zo’n beetje alle indoortrainers en speed/cadans/hartslag/vermogens-sensoren detecteren en het werkte bij mij meteen.

Zwift is volledig gesimuleerd, een game-omgeving waarin idereen een avatar heeft en waarin je tegen en met anderen kan fietsen. Het ziet er mooi uit, maar eerlijk gezegd heb ik er niet zoveel mee. Daarnaast vind ik het nogal prijzig. Wat ik zoek is de beleving van buiten, met een video van een echte omgeving waarin ik lekker in m’n uppie kan fietsen. Op zoek naar een alternatief kwam ik twee zeer interessante apps tegen: FulGaz en Kinomap. ik mocht van Marc zijn Tacx smart trainer lenen en ben met de apps aan de slag gegaan.

Video op een schermpje?

FulGaz en Kinomap zijn beide apps voor tablets of smartphones waarmee je gekoppeld aan je indoor trainer routes kan fietsen door het afspelen van videos. Echte beelden dus van bestaande wegen over de hele wereld. De video’s worden dus getoond op je ‘device’: een smartphone of tablet. Op je telefoon is de beleving dan beperkt vanwege het kleine scherm. Wil je een groter scherm gebruiken zoals een laptop of een TV, dan zijn er voor Apple-apparaten twee mogelijkheden: via AirPlay het beeld naar een AppleTV sturen, of aansluiten met een kabeltje aan je Mac en met QuickTime het beeld dupliceren. Zie de linkjes onderaan. Voor Kinomap is er nog een andere mogelijkheid: door het scannen van een QR-code op de Kinomap website wordt de video via je browser op je PC of laptop getoond. Je smart-apparaat fungeert dan enkel als dashboard.

Mijn setup met Macbook, verbonden met een iPhone

Veel keus

In beide apps heb je keuze uit vele videos over de hele wereld. Een kwestie van bladeren, selecteren en gaan… De apps bieden hun eigen manier van selecteren, zoeken en bewaren van favoriete routes. Beide apps tonen in het overzicht hoe lang de route is en de hoogtemeters. Ik vind de FulGaz interface wat overzichtelijker. Die toont ook informatie over de resolutie van de video.

Streamen of downloaden?

Ook kan je bij beide kiezen of je de video wilt streamen via internet of dat je hem downloadt op je apparaat en daarop afspeelt. Dat kan nuttig zijn als de video’s haperen bij streaming via internet als je apparaat wat ouder is (zoals bij mijn iPad) of bij een slechte verbinding. Beide apps bieden drie mogelijke kwaliteiten: SD, HD, Full HD. Ook kan je instellen of je wilt afspelen op de ware snelheid (gelijk aan waarmee de video is opgenomen) of dat je de snelheid wilt laten afhangen van hoe hard jij trapt op je smart trainer.

Dashboard

De informatie op het scherm bij het fietsen wordt logischerwijs altijd in landscape weergegeven; dat is immers voor video gebruikelijk. Beide apps tonen de nodige info: vermogen, snelheid, tijd, afstand en (heel handig) hellingspercentage, inclusief wat er komen gaat aan helling. Kinomap toont ook een kaartje waarop je in kan zoomen. Handig, maar geen noodzaak. FulGaz’s dashboard is wat eenvoudiger, maar beide tonen alle nodige informatie op een overzichtelijk manier. Verder zie je bij Kinomap ook andere fietsers op je kaartje én in iets wat een Scoreboard heet. Ik snap de bedoeling hier niet van; je ziet de spelers natuurlijk niet in de video, en het kaartje wordt mijns inziens hier alleen door vervuild waardoor de uitgezoomde variant volkomen nutteloos wordt.

Connectiviteit

Er zijn in principe twee verbindingsmogelijkheden om je trainer en sensoren aan je apparaten te koppelen: ANT+ en Bluetooth. Niet alle apparaten en sensoren ondersteunen echter beide. Dus wel even checken van tevoren. Daar komt nog bij dat iOS apparaten alleen Bluetooth aankunnen. Voor Android heb je dongles waarmee je ook ANT+ signalen op je smartphone kan ontvangen. Het verbinden met trainers en sensoren is bij beide apps met Bluetooth in elk geval geen probleem.

Ik heb zelf een iPhone, dus ANT+ is geen optie. De Tacx smart trainer die ik gebruikte kan Bluetooth en ANT+ aan en werd direct herkend door de apps. De terugkoppeling naar de trainer (zwaarder als het omhoog gaat) werkte prima.

Connectie met Strava

Met FulGaz is dit een makkie. In de app vind je onder instellingen al snel een oranje Strava-knop. Dit werkt ook als je een proefabonnement hebt, ook al kom je dan eerst op de FulGaz ‘subscription’ pagina met de prijzen. Na even zoeken vind je opties om te verbinden met andere platforms zoals Strava. Daarna wordt elke activiteit naar Strava geüpload.

Bij Kinomap is het ook mogelijk om activiteiten automatisch naar Strava te uploaden, maar dit werkt alleen voor betaalde abonnementen. Bij mijn gratis probeerversie moest ik eerst op de site de gpx downloaden (met een vreselijk onhandige naam) en weer naar Strava uploaden.

FulGaz en Kinomap: is er eigenlijk wel verschil?

Tot zover zit er tussen de apps weinig verschil. In mijn setup heb ik gezorgd voor zo weinig mogelijk verstoring: de video’s heb ik op mijn iPhone8 gedownload en dus daarop afgespeeld. Dus geen streaming video via WiFi. Daarbij was mijn iPhone met een kabel direct verbonden met mijn MacBook waarop ik het beeld dupliceerde. Voor de zekerheid heb ik de video’s in de laagste resolutie gedownload.

Wat mij vooral opviel was dat het beeld van FulGaz heel rustig oogde, de beelden lopen vloeiend. De video loopt ook synchroon met de helling van het terrein. Anders gezegd: als in de video de weg omhoog gaat lopen, merk je direct dat je zwaarder gaat trappen (en je ziet het ook in het percentage op het dashboard). Hetzelfde geldt voor het moment dat je op de top van een klim bent. De connectie met de trainer zit dus wel goed. De video vertoonde bij mij geen haperingen. Ik had een route van 18km in de V.S. met heuvelachtig terrein. Aan het einde van de route vloeide de video over naar een andere plek, daarna speelde de video ongeveer 10 seconden supersnel af. Het ziet er vooral grappig uit als je fietsmaatje in de video met een cadans van over de 200 aan het trappen is, maar realistisch is het niet. Daarna liep de video weer normaal.

Bij Kinomap was mijn ervaring helaas anders. Het beeld leek niet te kloppen met de waarde voor de helling op het dashboard. Zodra de hellingwaarde toenam, merkte ik dat wel meteen in de benen, maar het beeld klopte daarbij dus niet. Het gevolg is dat je heel rustig op een hekje komt afrijden (terwijl je lekker doortrapt) en dat het beeld 10 meter vóór het hekje plotseling enorm versnelt (omdat ná het hekje de weg licht daalt). Wel even schrikken, maar vooral een vreemde ervaring. Verder versnelt en vertraagt het videobeeld elke paar seconden. In het begin merkte ik het niet, maar na verloop van tijd begint het echt te storen.

Kosten

  • FulGaz €11 p/mnd of €98 p/jr
  • Kinomap €10 p/mnd of €80 p/jr of €199 lifetime
  • Zwift €15 p/mnd

Aanvulling: Fietsen met een Virtual Reality bril?

Met een VR bril wordt je volledig ondergedompeld (immersion) in de virtuele wereld. Je kan dan volledig rond kijken in de wereld waarin je fietst door gewoon je hoofd te draaien zoals je normaal zou doen. Hierdoor wordt je beleving nóg intenser, nóg echter. Zeker voor een platform als Zwift zou dit een flinke meerwaarde bieden; je kan in een race dan letterlijk om je heen en achter je kijken om te zien wat iedereen doet en op tijd reageren voor een demarrage bijvoorbeeld. Zwift is hier al mee bezig geweest in 2013 toen het nog maar net was ontwikkeld, maar heeft het nooit tot volwassenheid ontwikkeld. Maar ook voor apps waarin een video wordt afgespeeld kan dat natuurlijk een veel intensere beleving geven. Wel moet de video dan in 360 graden zijn opgenomen zodat je de hele omgeving kan bekijken door je hoofd te draaien. Ik heb deze voor fiets-apps nog niet gezien.

Op internet zijn wel voorbeelden te vinden van hobbyisten die een VR-achtige oplossing hebben gemaakt, maar hier worden niet altijd de hoofdbewegingen  meegenomen. Je ziet dus wel een 3D omgeving, maar je kunt niet rondkijken. Zwift heeft een mogelijkheid om het hele dashboard in 3D weer te geven (zie de link onderaan over Zwift Insider), maar ook hier worden de hoofdbewegingen nog niet meegenomen. Het idee is dat je een 3D-bril gebruikt zoals in de bioscoop.

Dan is er het grote praktische nadeel: zweet! Als je indoor traint dan heb je normaal gesproken al een aardige ventilator (of 2) nodig om het enigszins uit te kunnen houden. Zelfs in mijn schuur in de winter (geen verwarming) doe ik een ventilator aan als ik warm ben gedraaid. Met een VR bril op kan de lucht niet circuleren rond je gezicht en dat kan oncomfortabel zijn. Er zijn mogelijkheden om ventilatoren bovenop de VR bril te monteren voor luchtstroom, maar daar moet je dus wel voor aan de knutsel en ik vraag me af of het voldoende helpt. Een bandana kan sowieso helpen tegen zweet in de ogen (die gebruik ik standaard) maar er zal zeker ook vocht ín de bril ontstaan. De zachte randen van VR brillen zullen wel wat kunnen absorberen, maar zijn niet gemaakt voor intensieve en langdurige inspanningen. Die randen zijn meer gemaakt voor het draagcomfort. Daarnaast vraag ik me af of de standaard brillen goed bestand zijn tegen zout en hoe lang ze daar tegen kunnen voordat de boel het begeeft. Kortom: er zal mijns inziens voor intensief sporten een speciale uitvoering van de VR bril moeten komen die deze problemen niet heeft. Wel lees ik dat er bijvoorbeeld zgn ‘face foam designed for sweat’ zijn die je online zou moeten kunnen kopen.

Nog een ander punt dat aandacht vergt: Motion sickness. In de simulatiewereld is al heel lang bekend waar je op moet letten om dit te voorkomen, maar met fietsen op een indoortrainer treedt een apart effect op: als je een bocht maakt -zeker in een afdaling- gaat je Zwift-avatar (je virtuele ik) schuin door de bocht, terwijl je fiets fysiek natuurlijk gewoon rechtop blijft staan. Dit kan voor sommige mensen een probleem vormen en kan maken dat ze misselijk worden. Dit hangt veelal van de persoon af, maar Zwift zou hier misschien iets voor moeten doen door de keuze te bieden of je avatar in VR meebeweegt of niet. 

Tot slot zijn er nog de kosten van een VR Setup. Heel erg duur zijn die dingen tegenwoordig niet meer, maar je bent al snel €300 lichter en dat zal toch wel een drempel zijn bij velen.

Zelf verwacht ik dat Zwift hier over een aantal jaren wel mee zal komen. Of het ook op andere apps mogelijk zal worden, betwijfel ik. Dan zal je dus voorlopig zelf aan de slag moeten met apparatuur en programmatuur.

Links

Hoeveel kilometer rij jij al op je banden?

Net als bij een auto moeten er bij een fiets af en toe onderdelen worden vernieuwd. Banden, ketting, remblokken en tandwielen slijten nu eenmaal. Om te bepalen of je onderdelen aan vervanging toe zijn, moet je ze regelmatig controleren. Het kan daarbij ook helpen om bij te houden hoe lang en hoeveel km ze al meegaan. Voor dat laatste biedt Strava een aardig hulpmiddel.

Strava

In Strava vind je onder je profielfoto onder settings je materiaal (‘My Gear’). Hier kan je je fiets (of meerdere) invoeren. Als je dat hebt gedaan, houdt Strava precies bij hoeveel km je per fiets hebt gereden. Je moet hiervoor natuurlijk wel per rit aangeven met welke fiets je dat hebt gedaan. Gelukkig biedt Strava een default instelling waar je je meest gebruikte fiets kan aangeven. Die wordt dan standaard ingevuld als je een rit heb geüpload. Handig!

Het overzicht van je fietsen vind je in Strava onder je “My Gear” bij je instellingen

Maar er is meer. Je kan namelijk ook per fiets de verschillende onderdelen gaan bijhouden. Dit biedt je bijvoorbeeld de mogelijkheid om te zien hoeveel km je banden of je ketting inmiddels al hebben gedraaid. Maar ook andere onderdelen kunnen zo worden gevolgd. Om onderdelen in te voeren klik je op je fiets en dan op de knop ‘Add Component’. Je moet aangeven welk onderdeel je wilt invoeren en vervolgens kan je extra informatie erover kwijt. Geef vooral aan vanaf welke datum je het onderdeel al gebruikt. Dit gebruikt Strava namelijk om te bepalen hoeveel km er mee is gereden.

Als je dit hebt ingesteld voor je belangrijkste onderdelen, kan je eenvoudig zien hoe lang ze inmiddels al meegaan en kan je dit mede gebruiken om te bepalen of ze aan vervanging toe zijn. Dit werkt ook als je de onderdelen pas later toevoegt (de datum is bepalend).

Met Strava kan je ook de status van je onderdelen per fiets bijhouden

Als voorbeeld: Mijn ketting vervang ik zo tussen de 3000 en 5000km. Dit doe ik vooral om slijtage aan mijn tandwielen te beperken. Ooit heb ik 12000km met een ketting gereden. Op zich prima voor wat betreft de ketting, maar de kettingbladen waren toen zó versleten door het langzaam uitrekken van de ketting dat ook die vervangen moesten worden.

De enige voorwaarde voor al dit moois is dat je Strava gebruikt (dit kan gewoon met de gratis versie) en al je ritten daarnaartoe upload.

Helaas zijn er ook beperkingen. Zolang je je onderdelen vervangt en niet van plan bent ze weer te monteren, hou je een mooi overzicht van de status van al je onderdelen. Maar dat wordt lastig als je 2 setjes wielen of banden hebt die je regelmatig wisselt. De ‘oude’ set wordt na toevoegen van het nieuwe onderdeel namelijk ‘retired’ en kan niet later weer op actief worden gezet. Ook kun je -als workaround- niet meerdere onderdelen van hetzelfde soort toevoegen, zoals 2 voorbanden. Verder tellen virtuele ritten gewoon vrolijk mee voor wat de banden betreft, terwijl die dan juist niet gebruikt worden (of hooguit een trainingsband als je die gebruikt). Als je veel Zwift zul je dus telkens moeten compenseren voor het aantal kilometers, en dat is niet handig. Een klein minpunt is dat je niet -net als bij schoenen- een alarm kan instellen (“geef me een seintje als ik meer dan 5000km met een band heb gereden”). Je moet dus zelf actief regelmatig de status checken.

Ondanks de nadelen is het een aardig hulpmiddel, vooral omdat na het toevoegen van elke activiteit alle gegevens automatisch worden bijgewerkt. Wil je verschillende sets banden of cassettes bijhouden (ik denk dat dat de enige onderdelen zijn waarbij je dat zou willen doen), dan zal je dat voorlopig zelf moeten doen. Bijvoorbeeld door je 2e setje wielen apart in een eigen lijstje bij te houden. Of duimen dat Strava deze feature ooit volwassen maakt.

MainTrack (iOS app)

Laatste aanvulling (3 feb 2020): Er is een app -vooralsnog alleen voor iOS- ‘mainTrack’, die alles lijkt te hebben waar je bij Strava tegen problemen aanloopt. De app synchroniseert je Strava data zodat na elke rit de data wordt bijgewerkt. Het is dus een app waarmee je direct op je telefoon kan zien hoeveel km je onderdelen al meegaan. Ook kun je onderdelen afwisselen, zoals een tweede set banden die je regelmatig omwisselt op je fiets. Verder kan je voor alles en nog wat seintjes instellen. Dit vind je in de app weggestopt onder ‘Maintenance plan’. De app is erg uitgebreid en je moet wel even je weg erin vinden. Binnenkort meer.

Update 9 feb 2020
Zoeken op internet naar een handleiding van Main Track levert niets op, dus zit er weinig anders op dan installeren en zelf proberen.
Contact leggen met Strava is snel en intuïtief. De app haalt alle ‘gear’ en bijbehorende activiteiten op. Als je zelf in Strava onderdelen hebt gedefinieerd onder je fiets, neemt Main Track deze helaas niet over. Ook krijg ik het niet voor elkaar om een later in Strava toegevoegde fiets in Main Track te krijgen. Geen handleiding, dus…….???

Dan maar de onderdelen definiëren. Dat gaat op zich best handig en je kunt veel informatie en zelfs een foto van het onderdeel kwijt. Het is echter veel werk. Dus al snel bedenk je dat het verstandig is alleen de onderdelen te definiëren die je wisselt, zoals een trainingswiel, of denkt te moeten vervangen, zoals een ketting of een band. Wat ik had gehoopt is dat Main Track een database zou hebben met de break-up van de meest standaard fietsen, zodat je het niet allemaal zelf hoeft te doen. Als iemand een keer een Giant Propel heeft ‘ontleed’, dan kunnen andere eigenaren daarvan profiteren.

Een andere onhebbelijkheid is dat je eenmaal opgevoerde componenten (onderdelen) niet meer kan verwijderen. Je kunt ze wel inactief maken, maar ze blijven zichtbaar. Dus als je je een keer vergist, dan blijf je dat eeuwig zien.

Dan maar op zoek naar de functie die in Strava ontbreekt. Alarm op een onderdeel na zoveel km of een bepaalde tijd. Dat kan via een ‘Maintenance Plan’ en is eigenlijk vrij simpel aan te brengen. Je krijgt een keurig signaal als je iets dient te vervangen.

En dan de laatste truc. Een verwisselbaar onderdeel zoals een trainingswiel of schoenen die je op meerdere fietsen gebruikt. Het was even zoeken, maar het kan in Main Track. Je maakt een los component aan en zorgt er voor dat hij tot meer dan 1 fiets kan behoren (Multiple Assignments). Bij je fiets kun je dan je trainingswiel aan je fiets hangen en je gewone wiel op ‘retired’ (inactief). Als je het gewone wiel weer terugplaatst volg je dezelfde procedure, alleen andersom. Main Track telt dan netjes de kilometers die je met beide componenten hebt gemaakt.

Maar ik voel nu al dat dit veel teveel gedoe is. Elke keer als ik mijn trainingswiel voor mijn Tacx in mijn fiets zet, moet ik een wiel in de app inactief maken en een ander activeren. Lijkt me dat ik dat ga vergeten.

Wat mij betreft is Main Track een leuke, maar nog onvolwassen tool. Het kost teveel werk om alles in te voeren en wisselen van onderdelen is onhandig. De opzet moet daarvoor echt anders zijn. Bijvoorbeeld dat je in Strava kunt kiezen voor een setup van je fiets (bv. ‘Propel’ en ‘Propel training’) en dat Main Track dan wel weet dat hij de km moet optellen voor alle onderdelen en alleen het onderscheid moet maken bij het achterwiel.

Voor de echte die-hards biedt het genoeg snufjes, de simpele zielen zoals ik kunnen prima af met de Strava functionaliteit. Helaas geen signaalfunctie, maar dan kijk ik af en toe wel op de Strava site. Of ik nu 5.000 of 5.500 km doe met een ketting…….

Hoeveel gemeentes heb jij al bezocht? – De Long Term NL Challenge

Kaart van de Long Term NL Challenge

Tegels fietsen is leuk (zie de post over Tegeltjes fietsen op deze site). Je ontdekt namelijk nieuwe wegen en gebieden die vaak verrassend mooi zijn. Maar wat dacht je ervan om alle 355 Nederlandse gemeentes ‘aan te tikken’? Een uitdaging van een iets andere orde.

Kaart van de Long Term NL Challenge
Mijn gemeente-overzicht van april 2019

Hoe werkt het? Heel simpel. Via de site van de Long Term NL Challenge meld je je aan en verbind je met je Strava account. Alle activiteiten van Strava worden door de site gescand met als resultaat een mooie kaart waarop precies is aangegeven staat welke gemeentes je wel en welke je niet hebt bezocht tijdens je activiteiten. Ook al valt een route maar een heel klein stukje binnen een gemeente, dan telt die mee. Ook geeft de site een overzicht van hoeveel procent gemeentes per provincie je hebt bezocht alsmede een ‘todo’-lijstje met de gemeentes die je nog te gaan hebt.

Als je een nieuwe rit op Strava hebt staan en je wilt controleren wat de nieuwe stand is, hoef je enkel maar naar de site te gaan (kan ook op je smartphone) en kiezen voor ‘update’ (er zijn verschillende opties; dus kijk even welke voor jou van toepassing is). Na enige tijd ververst het scherm en krijg je je nieuwste kaart te zien. Omdat het soms wat langer duurt voordat de gegevens zijn verwerkt, krijg je ook een e-mail met een linkje naar de kaart.

De Long Term NL Challenge is een leuke aanvulling op tegeltjes rijden. Het voordeel is dat je vaak al vrij snel een flink gebied te pakken hebt, maar ook voor gemeentes geldt dat je op een gegeven moment steeds verder weg moet om nieuwe plaatsen toe te voegen aan je lijst. Hoe dan ook, het stimuleert om meer van Nederland te gaan ontdekken. En het is helemaal gratis. Het enige dat je nodig hebt is een Strava account waarop je al je activiteiten bijhoudt.

Een leuke uitdaging dus! En als je alle gemeentes hebt, wat dan? Dan begin je natuurlijk aan België en Luxemburg, want ook die kun je via dezelfde site gaan verzamelen.

Veel ontdekkingsplezier!

Cees Bol classic

Een prachtige route door het Gooi met zeer weinig verharde wegen. Deze route bestrijkt slechts een deel van de grotere Cees Bol classic. Vooral zand- en schelpenpaden, geen single tracks. Uitstekend voor gravelbikers. Het begint al goed met een lange gravellaan en verder door het bos naar Bussum. Door Bussum volgt de route rustige fietspaden naar Naarden-Vesting. Daarna neemt de gravel het over.

Net buiten Blaricum

Lengte: 40km
Type fiets: Gravel Bike, MTB
Zwaarte: 3
Ondergrond: zand/schelpen/asfalt
Start: Bezoekerscentrum Gooi- en Vechtsteeek, Natuurmonumenten
Parkeren: Gratis, grote parkeerplaats
Download GPX

Rusthartslag, wat kan je er mee?

Degenen onder ons die al wat langer met een hartslagmeter rondfietsen zullen al wel bekend zijn met de zogenaamde hartslagzones. Meestal worden 5 zones gebruikt, waarbij de lage zones corresponderen met lage inspanning en de hogere zones met intensieve trainingsinspanningen. Simpel gezegd: zone 1 is een eitje, zone 5 extreem zwaar. De zones worden bepaald aan de hand van je persoonlijke maximale en minimale hartslag.

Je maximale hartslag (max HR) wordt met name bepaald door je leeftijd. Hoe ouder je bent, des te lager je max HR is. Conditie heeft vreemd genoeg geen enkele invloed op je max HR. Je min HR (ook wel rusthartslag genoemd) is echter wel degelijk afhankelijk van je lichamelijke gesteldheid en dus ook van je conditie. Heb je een goede conditie, ben je niet ziek of onlangs ziek geweest en slaap je voldoende? Dan is je min HR waarschijnlijk laag. Zodra je lichamelijke gesteldheid op de een of andere manier achteruit gaat, heeft dat meestal tot gevolg dat je min HR omhoog gaat. En dit is vrij eenvoudig te meten.

Je rusthartslag meet je het beste met een hartslagmeter (dat kan met een smartphone of met een stopwatch). Belangrijk is dat je gaat liggen of zitten en je even enkele minuten volledig ontspant. Meet na ongeveer 2 minuten je hartslag et voilà, je weet je rusthartslag. Eventueel herhalen en het gemiddelde berekenen. Maar nog veel makkelijker is het gebruik van een activity tracker. Zelf gebruik ik een Garmin Forerunner FR35. Deze apparaatjes kunnen de hele dag en nacht je hartslag in de gaten houden en vaak kun je dan met een app op je smartphone zien wat je hartslag gedurende elk etmaal was, inclusief je rusthartslag.

Garmin app met de gemeten min HR (blauw) voor een maand
Garmin app met de gemeten min HR (blauw) voor een hele maand

Nou is het probleem met die apps vaak dat het er best leuk uitziet, maar dat je niet veel mogelijkheden hebt om de data anders weer te geven. De Garmin app toont bv de rusthartslag in dezelfde grafiek als de hoogst gemeten hartslag van de dag. Voor een goede analyse van de min HR is dit onbruikbaar, omdat kleine afwijkingen in de rusthartslag helemaal niet af te lezen zijn. Dus ben ik zelf maar aan de slag gegaan.

Via Garmin Connect (Garmins web-variant van de app) heb ik mijn dagelijkse rusthartslag van het afgelopen jaar kunnen downloaden. Dat lukte via de exportfunctie in het ‘rapport Hartslag in rust’. Na wat gestoei met de data in LibreOffice (je kan ook Excel gebruiken), heb ik de volgende grafiek weten te maken:

Ten eerste toont deze grafiek (blauw) mijn min HR van het hele jaar per dag. Dat is al veel uitgebreider dan de meeste app-dashboards. Verder heb ik de HR-schaal op de verticale as beperkt tussen 45 en 70 bpm (beats per minute). Dat zorgt ervoor dat je duidelijk de fluctuaties van de hartslag over de dagen kan zien. Tot slot heb ik twee voortschrijdende gemiddelden toegevoegd (de rode en gele lijn). Simpel gezegd geven deze een trend aan.

Wat duidelijk is te zien, is dat mijn min HR daalde sinds april en enigszins steeg vanaf augustus. In de zomer fiets ik het meeste, dus dat is verklaarbaar. Maar vanaf december stijgt hij ook. Mijn verklaring is dat dit komt doordat ik de laatste 2 weken nauwelijks heb gesport door een blessure en door drukte op het werk.

Je rusthartslag is in het algemeen een goede indicatie voor je gesteldheid. Stress, ziekte, en verminderd bewegen kunnen je min HR verhogen. En met de juiste -en eventueel zelf gemaakte- tooltjes kun je dus al een trend van enkele slagen per minuut waarnemen. Ik heb wel eens gelezen dat een verhoogde rusthartslag zelfs een ziekteperiode of overtraining kan voorspellen. Gelukkig ben ik erg weinig ziek, dus dat kan ik niet uit ervaring bevestigen.

Dus mocht je je rusthartslag eens goed willen analyseren, dan zijn er verschillende mogelijkheden, waarvan een activitytracker toch wel de handigste is. Probeer ook vooral de apps en dashboards die erbij horen eens goed uit en ga gewoon eens aan de slag met je data door op zoek te gaan naar de export-knop. Veel plezier!

~ Ronald van Gimst