Podcast # 22 – Over Tubeless Witte Troep en “Mag Ik Hier Wel In?”

Deze podcast is voor iedereen die wel eens twijfelt. Of je nu twijfelt over wel of niet tubeless banden, of dat je nu twijfelt over het befietsen van verboden paden. Ronald & Marc nemen je mee in hun twijfel en waar de twijfel overloopt in een heilige overtuiging.

Links

Tubeless spulletjes

Sealant injectiespuit en sealant: Stan’ce Notubes
Schwalbe Tire booster

Banden

Schwalbe G-One Bite
Specialized Pathfinder Pro 2-Bliss
Maxxis Velocita AR

Schoenen

Fi:zik Imperial

Overig

Kroondomein het Loo (gesloten van 15 sept t/m 25 december)
Ride Every Tile
Heuvelsfietsen

Bier

Vink Heerlijk
Westmalle Tripel
Affligem dubbel

Podcast # 21 – Fietsverhalen Uit De Stinkende Emmer

Na een nostalgisch rondje doodgaan in het wiel van Yorick, halen we het mysterie boven de met bier gevulde tafel van het lange afstand fietsen. Aan tafel hebben we een overlevende van 500 kilometer op één dag. Rustig, bijna onderkoeld, doet hij verslag. Vanmiddag hingen we in zijn wiel, vanavond aan zijn al dan niet opgezwollen lippen.

Links

Lagers

Body-lagers vervangen
Een van de websites waar je lagers kan bestellen
Overzicht demonteren van fulcrum body’s

Hieronder een aantal YouTube video’s voor het vervangen van wiellagers. Let op! Er zijn veel verschillende assen en body’s. Geen van deze video’s toonden mijn exacte setup. Toch heb ik er veel aan gehad om mijn eigen lagers te vervangen.
How to service Fulcrum or Campagnolo freehub body | Cycling Weekly
How To Remove a Easton Thru Axle and Free Hub Body
FULCRUM Racing 5 – Complete Hub Overhaul – Manutenzione mozzo

Routes en avonturen

Race Around The Netherlands
Route Jair Hoogland Race around the Netherlands
Yorick Dix’s route 500km Haarlem-Groningen v.v.
Marcs verhaal over het Fietserpad
Het Fietserpad

Onderweg

Het Boheems Paradijs in Holsloot: Slapen in een pipowagen
Exped slaapmatten

Locatie

Het Wapen van Bloemendaal

Fietserpad etappe 8 – We zijn ‘uitgemergeld’

Ik hou niet van drukte. Ik ben niet op mijn gemak in mensenmassa’s. En ik was niet voorbereid op Maastricht op zaterdag. Mijn hele zijn wilde maar één ding; zo snel mogelijk die stad uit. Veel. Te snel om het nog leuk te noemen zoefde ik door hartje Maastricht. Even buiten de drukte verontschuldigde ik me tegenover Madeleine. Ik had kunnen weten dat het druk was en toch overviel het me.

Een laatste klim naar de St. Pietersberg deed mijn gemoed weer tot rust komen. Het Fietserpad eindigt aan de rand van de voormalige Enci groeve. Nu omgebouwd tot natuurgebied. Ik vond het Oost-Duits mooi. Rauw met een zeer recente geschiedenis. De fabriek staat er nog. Ik denk dat het over 10 jaar een trekpleister voor natuurliefhebbers is.

De dag was in relatieve rust begonnen. Hoewel ons natuurkampeerterreintje met 90 plaatsen tot zijn nokkie gevuld was. Dus vormde er zich een Zuid-Frans rijtje van geduldige campinggasten met een boodschappentas voor de bus van de lokale bakker. Hoewel de broodjes meer Duits waren en de bakker nog wel wat aan zijn ‘croissant skills’ mag werken, voelde de hele omgeving Zuid-Europees aan.

De echte ‘bergen’ liggen wat oostelijker in Limburg. Dus heel pittig werd het niet vandaag. Een drietal klimmetjes als ik die naar de St. Pietersberg meetel. Toch zit er voldoende hoogte in om mooie vergezichten te krijgen. Het mooiste deel liep over een gravelpad. Wel even opletten dat je op je fiets blijft zitten in de afdaling. 

Gravelweg met uiteindelijk linke afdaling

Bij Houthem begon het dagjes toerisme. De parkeerplaatsen stonden vol met fietsendragers en her en der zag he mensen met fietsen of kinderen slepen. De laatste paar dagen had ik de indruk gekregen dat Limburg bezet was door 70 plussers. Een invasie van omroep Max, een kolonisatie door de ANBO. Nu zag ik weer mensen met kinderen. Die zijn blijkbaar door de oudjes naar de stad verbannen en mogen daar alleen in het weekend even uitkomen. Maastricht is eigenlijk een strafkolonie voor jeugdigen.

De mergelgroeve had me goed gedaan. Ik was klaar voor Maastricht. Laat maar komen die meute. Madeleine was lief voor me en hield me aan de rand bij een lokaal terras staande. ‘Zullen we hier wat eten, voordat we de drukte ingaan?’

Aan het tafeltje tegen de muur zat een ‘keurig’ stel. Hij had een mooie kaki broek aan met bijpassende hippe gebreide instappers en een geruit overhemd die het Zeeman niveau duidelijk ontsteeg. Zij had net iets teveel glimmers voor het mooie. Glimmers op haar sandalen, een glimmend schouderbandje van haar handtasje en uiteraard het nodige ‘generatie’ goud om nek, polsen en vingers. Ze zaten naast elkaar, hoorden bij elkaar, maar wisselden geen woord. Er viel blijkbaar niets meer te zeggen. Om toch niet helemaal nutteloos te zijn in deze setting, keken ze om beurten wat minachtend naar die twee fietsbroeken van twee tafels verderop. En naar goed Limburgs gebruik gooiden ze beiden om half twee ‘s-middags nog maar eens een Chardonnay naar achteren. 

Vanavond is het feest. Onze kinderen komen ons halen met de auto en wij maken daar dan een gezellige avond van met overnachting in de stad. Er komt een tijd dat je kroost niet meer met je op vakantie wil. Dat is eigenlijk maar goed ook. Maar als ouder is er niets leuker dan af en toe je nageslacht bij elkaar te hebben in een gezellige setting. 

De Finish